Ένα ξαφνικό τηλεφώνημα από τον Kemil στον Bruce ξεκινά μια εκρηκτική αλληλουχία γεγονότων, που φέρνουν τα πάνω κάτω τόσο στο South Side όσο και γενικότερα στην σκοτεινή πυραμίδα των kindred του Chicago...
“Bruce, ασχολείσαι ακόμη με τις μεταφορές; Έχω ανάγκη από τις υπηρεσίες σου.” Μια ένταση διακρίνεται στη φωνή του Nosferatu ακόμα και μέσα από το ακουστικό του τηλεφώνου. “Θέλω τον καλύτερο γνώστη του Σικάγο, τον καλύτερο οδηγό, για μία ολόκληρη νύχτα. Είναι κάτι φοβερά σημαντικό, χρειάζομαι απόλυτη εχεμύθεια και διακριτικότητα, χρειάζομαι κάποιον που να πετά αόρατος κάτω από τα ραντάρ. Είσαι ο άνθρωπός μου;”
Ο Bruce καταλαβαίνει μεμιάς ότι πρόκειται για κάτι μεγάλο. “Φυσικά, μπορείς να βασιστείς πάνω μου. Πού και πότε;”
“Θα σε χρειαστώ αύριο. Θα σου στείλω ένα μήνυμα γύρω στις 10 με την διεύθυνση. Θα πας εκεί άμεσα και θα περιμένεις όση ώρα χρειαστεί.”
“Ποιόν θα παραλάβω;”
“Εμένα, ίσως και να συνοδεύομαι. Θα σου πω τότε την διαδρομή που θα ακολουθήσουμε. Και επιμένω Bruce, απόλυτη εχεμύθεια. Παίζονται πολλά.”
“Μην ανησυχείς Kemil, τα λέμε αύριο.” Το τηλέφωνο σιωπά και ο Bruce πέφτει σε συλλογισμούς. Κάτω από άλλες συνθήκες, θα ήταν μια τυπική κλήση για μεταφορά, αλλά μια σειρά από γεγονότα, κινήσεις και λόγια του Κεμίλ βάζουν τον Bruce σε σκέψεις. Θα συνοδέψει τον Κεμίλ με κάποιον άλλο, κάποιον που χρειάζεται εχεμύθεια, συνοδεία και τον καλύτερο οδηγό της πόλης... Το μυαλό του πάει μεμιάς στην φήμη που ακούγεται ολοένα και συχνότερα στους κόλπους των Carthians: “Θα έρθει ένας αρχαίος Carthian...” Και αν είναι αυτός, εδώ, τώρα;
Ξέρει πως η Μίριαμ ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το ζήτημα και πως ήδη οι φήμες για τον Carthian έχουν φτάσει αρκετά ψηλά, ίσως και στον ίδιο τον Πρίγκηπα. Αν της μιλήσει, θα θέσει σε κίνηση το Κυνήγι που ετοιμάζει η Miriam ενάντια στον εχθρό της πόλης. Το καθήκον του είναι να μείνει εχέμυθος, αλλά δεν νοιώθει καμία ιδιαίτερη συμπάθεια για τον εκδικητικό αγώνα του Kemil ενάντια στους invictus, ενώ ενάντια η σύμπραξη με την Μίριαμ σε αυτή την ιστορία υπόσχεται πολλαπλά οφέλη.
Η απόφαση δεν είναι εύκολη, αλλά τελικά ο Bruce σηκώνει το τηλέφωνο και πληκτρολογεί τον αριθμό της Primogen. “Miriam, πρέπει να βρεθούμε. Ίσως ο Carthian που έρχεται να καταφθάνει αύριο. Έρχομαι να σε βρω.”
Λίγα λεπτά αργότερα και πρόσωπο με πρόσωπο μαζί της, τής εξιστορεί αναλυτικά τα πάντα. Πλέον έχει διαλέξει πλευρά, δεν έχει κάτι να κρύψει.
“... Έτσι λοιπόν, αύριο στις 10 θα πάρω την διεύθυνση. Δεν ξέρω τίποτα παραπάνω, η αλήθεια είναι πως δεν είμαι καν σίγουρος πως πρόκειται για αυτή τη φήμη.”
“Είναι πολύ πιθανό να είναι αλήθεια όμως! Πρέπει να ξέρεις πως αυτή η φήμη για τον μυστηριώδη Carthian έφτασε και μέχρι τον Maxwell, ο οποίος δεν την παρέβλεψε. Ο Norris έχει δείξει τελευταία ιδιαίτερο ζήλο στην αναζήτηση στοιχείων για το θέμα, και τις τελευταίες μέρες λέει πως έχει παρατηρήσει έντονη κινητικότητα στους Carthians, σαν κάτι να ετοιμάζεται να σκάσει. Δεν μπορεί όλα αυτά να είναι τυχαία!” Τα μάτια της Μίριαμ λάμπουν με την ένταση του κυνηγού.
“Έλα μαζί μου αύριο λοιπόν, πάμε να δούμε τι συμβαίνει,” προτείνει ο Bruce.
“Όχι ακόμη. Δεν ξέρουμε καν για τι πρόκειται, δεν υπάρχει λόγος να βιαστούμε. Τώρα είναι η ώρα για να δούμε, να ακούσουμε, να μάθουμε ποιός είναι ο εχθρός. Είναι η ώρα του Norris.”
“Tου Norris; Από πού και ως πού μπαίνει αυτός στο παιχνίδι;” ρωτά απορημένος ο Bruce.
“Αυτός διευθύνει το συγκεκριμένο παιχνίδι. Είναι ο Master of Spies του Πρίγκηπα, τα καλύτερα και πιο διορατικά μάτια της πόλης. Ό,τι και να κρύβεται, δεν μπορεί να μείνει για πολύ κρυφό κάτω από τη ματιά του. Αυτός θα δει, θα μας ενημερώσει, και την κατάλληλη στιγμή θα επιτεθούμε. Να ξέρεις πως προτιμώ να μην μπαίνω σε μάχες χωρίς μια 100% σιγουριά πως θα τις κερδίσω,” καταλήγει η Μιριαμ. Ο Bruce αποδέχεται. την κατάσταση, της λέει πως θα είναι σε επικοινωνία και επιστρέφει πίσω στο haven του.
Φτάνοντας πίσω, ο Bruce έχει ένα συναίσθημα πως οι καταστάσεις ενδέχεται να τον ξεπεράσουν. Στο παιχνίδι είναι μέσα τέρατα, του διαμετρήματος της Μίριαμ, του Norris ή του ίδιου του Πρίγκηπα, πώς θα καταφέρει να μην παραγκωνιστεί; Θα χρειαστεί συμμάχους, συνεργάτες έμπιστους. Ο Zero δεν είναι η πρώτη επιλογή - ως ενεργός Carthian θα ενοχληθεί πιθανότατα από την συμμαχία με την Μίριαμ ενάντια στον Kemil. Η Υulia από την άλλη, έχει την απαραίτητη αποστασιοποίηση και στωικότητα σε τέτοια θέματα, θα καταλάβει τις επιταγές του τώρα. Ίσως και η Megan να πειστεί, έτσι κι αλλιώς είναι περισσότερο Machine παρά Carthian. Με την Erin και τους άλλους δεν έχει τόσο στενή σχέση, οπότε καλεί τελικά τις δυο γυναίκες μόνες τους στο σπίτι του για άμεση διαβούλευση.
Η συνωμοσία
Η Megan με την Yulia δεν αργούν να φτάσουν. Ο Bruce τους ζητά να ακούσουν με προσοχή τα όσα σημαντικότατα έχει να τους πει, και να ορκιστούν πως εάν δεν τους πείσει, εάν δεν συμπορευτούν τελικά, τουλάχιστον θα κρατήσουν την σιωπή τους για όσα θα ειπωθούν. Αφού δέχονται, ο Bruce ξεκινά να αφηγείται όλη την ιστορία, από το τηλεφώνημα του Kemil ως την τελική συζήτηση με την Μίριαμ. Αρχικά, η Yulia εκπλήσσεται από την στάση του Bruce, να προδώσει με τόση ευκολία τον Kemil. Από την άλλη, όλλη αυτή η απίστευτη παραφιλολογία γύρω από τον άγνωστο σωτήρα carthian που θα έρθει από το υπερπέραν για να σβήσει όλα τα κακά της μοίρας μας και να εγκαθιδρύσει τη βασιλεία των ουρανών είναι κάτι που έχει κουράσει απίστευτα την Yulia.
“H αλήθεια είναι πως εγώ προσωπικά δεν έχω απωθημένα από τον πρίγκηπα,” λέει τελικά στον Bruce, “μάλιστα θα έλεγα πως συμπαθώ και αρκετούς από τους νόμους τους και την ηρεμία που επιβάλλει, και δεν είμαι διαθέσιμη για να ξεκινήσω μια θολή αλλά σίγουρα αιματηρή επανάσταση στο όνειρο του Carthian σωτήρα. Όχι πως έχω και κάτι μαζί του προσωπικά, από την άλλη. Αν έχεις αποφασίσει να παίξεις εσύ όμως, θα σε στηρίξω.”
Η Megan είναι λιγομίλητη και συλλογίζεται. Τα παιχνίδια των βρικολάκων σε μόνιμη παράσταση, η αλλαγή στρατοπέδων είναι κάτι το σύνηθες φαίνεται, πώς αλλιώς όμως σε μια αθάνατη κοινωνία; Ο Bruce θα έχει τη σιωπή της και την βοήθειά της αν κάπου την θελήσει.
Η δόξα του Norris
Ο Bruce ξυπνά ανήσυχος, ο ημερήσιος ύπνος του ήταν άστατος. Έχει μια αίσθηση πως κοιτά τον ανεμοστρόβιλο που πλησιάζει στον ορίζοντα, κάτι μεγάλο ξεκινά να διαδραματίζεται.
Πολύ νωρίς χτυπά το τηλέφωνό του. Norris. “Dragon Bruce, Norris εδώ. Έμαθα πως ξέρεις κάποια ωραία πράγματα και θέλω να σου κάνω μερικές ερωτήσεις. Μπορείς;”
“Ναι, πρέπει να μιλήσουμε.”
“Στο haven σου; Τώρα;”
“Μια χαρά, σε περιμένω,” απαντά ο Bruce.
“Μην με περιμένεις, άνοιξέ μου την πόρτα.”
Έξω από την εξώπορτα πράγματι στέκεται η ψηλόλιγνη σκοτεινή φιγούρα του Norris, με τα στρόγγυλα γυαλιά του και το gestappo ψυχρό ύφος του. Ο Bruce τον καλωσορίζει.
“H Miriam μου είπε για την σημερινή σου κούρσα. Λύσε μου μερικές απορίες. Γιατί ο Kemil επέλεξε εσένα για σήμερα;” Ο Norris δεν έχει χρόνο για καλησπέρες.
“Έχω δουλέψει παλιότερα μαζί του και ξέρει την ποιότητα της δουλειάς μου. Τον υπερασπίστηκα και στη φάση με το νοσοκομείο, αν και δεν θα έλεγα πως έχω στενή σχέση μαζί του. Φαντάζομαι πως είμαι η καλύτερη επιλογή για αυτό που θέλει.”
“Εσύ γιατί αποφάσισες να μπλεχτείς; Δεν σε είχα για άνθρωπο του πρίγκηπα.”
“Ξέρω να επιλέγω στρατόπεδα, Norris. Αν και πρέπει να είμαι ειλικρινής, ίσως το σημερινό να μην είναι τελικά τίποτα.”
“Αυτό άσε με να το κρίνω εγώ”, απαντά ο Norris. “Η κινητικότητα τις τελευταίες ημέρες στους Carthians είναι ύποπτη. Περίμενα μια τέτοια εξέλιξη από μέρα σε μέρα, δεν υπάρχει αμφιβολία. Σήμερα θα βάλουμε ένα πρόσωπο και ένα όνομα στη φήμη. Επιτέλους.”
“Ποιό είναι το σχέδιο για σήμερα λοιπόν;”, ρωτά ο Bruce.
“Εσύ συνεχίζεις την νύχτα σου κανονικά. Θα πάρεις το μήνυμά σου και θα μου το προωθήσεις. Μετά θα πας στο ραντεβού σου, θα κάνεις ό,τι θα έκανες, δεν μίλησες με κανέναν, δεν βρέθηκες με κανέναν, μια φυσιολογική νύχτα. Άσε τα υπόλοιπα πάνω μου.” Το παγερό πρόσωπο του Norris λάμπει με σπίθες έξαψης.
“Έγινε,” απαντά ο Bruce και ο Norris αποχωρεί.
Ακριβώς στις 10 έρχεται το μήνυμα του Kemil, 1225 Belmont Ave. Ο Bruce το προωθεί άμεσα στον Norris και τηλεφωνά στη Yulia. “Αυτή είναι η διεύθυνση, της λέει. Ξεκινάω τώρα. Ενημέρωσε την Megan και να είστε στην περιοχή. Θα ξαναμιλήσουμε.”
Η διεύθυνση ανήκει σε ένα θέατρο, παλιό και μισοερειπωμένο στην σκιά από τους ουρανοξύστες του The Loop. Μοιάζει παρατημένο εδώ και δεκαετίες, καμία κίνηση, κανένα φως. Ο Bruce παρκάρει λίγο παραπέρα, σβήνει τη μηχανή και περιμένει.
Λίγο αργότερα, κάποιος χτυπάει τα δάκτυλά του στο τζάμι του ταξί. Ο Bruce κοιτά και διακρίνει μια αχνή σιλουέτα με την κοψιά του Norris, να τον χαιρετά όσο γίνεται απόλυτα αόρατος. Λίγο αργότερα, σαν να είναι ανοιχτή ελαφρά η πόρτα του θεάτρου, και να που στιγμές μετά είναι ξανά κλειστή. Ο Bruce κατεβάζει το παράθυρο και ακούει. Έχει ένα κακό προαίσθημα, αν και δεν μπορεί να καταλάβει γιατί.
Τα λεπτά περνούν αργά, ήσυχα. Ξαφνικά κάτι σαν να κινείται στο θέατρο - οι σκιές σαν να τρεμοπαίζουν αφύσικα πάνω στις κόγχεις για μια στιγμή, ένας απόκωφος ψίθυρος σαν να ακούγεται βαθειά, ένας παλμός σκοτάδι. Και μετά, πάλι ησυχία, ένας άδειος ήχος.
Μερικά λεπτά αργότερα έρχεται μήνυμα στο τηλέφωνο του Bruce. “Άκυρο το σημερινό.” Είναι από τον Kemil. Ο Bruce είναι γεμάτος ερωτήματα αλλά αποφασίζει να νικήσει την περιέργειά του και να μην πλησιάσει στο θέατρο. Βάζει μπρος και απομακρύνεται.
Η αποκάλυψη
Επόμενο βράδι. Νωρίς μετά την δύση, ο Bruce είναι στο haven του όταν δέχεται ένα τηλεφώνημα από την Μίριαμ. “Δεν με πήρες χθες για νέα, τι έγινε το βράδι;”
“Δεν έγινε τίποτα Μίριαμ, άκυρο το ραντεβού. Λυπάμαι, τελικά αποδείχτηκε άνθρακες ο θησαυρός.”
“Και ο Norris;”
“Τι εννοείς; Ήταν εκεί, μου έκανε σήμα όταν μπήκε μέσα στο θέατρο, αλλά δεν τον ξαναείδα. Δεν μίλησες μαζί του;”
“Όχι, πολύ ασυνήθιστο. Κλείνω, θα σε ξαναπάρω.” Ο Bruce μένει να αναρρωτιέται.
Λίγα χιλιόμετρα πιο νότια, η Megan βρίσκεται στο κλαμπ του Zero όταν μπαίνει μέσα η Erin. Με την πρώτη ματιά φαίνεται πως κάτι δεν πάει καλά, το βλέμα της είναι ανήσυχο, φοβισμένο. “Megan, σε χρειάζομαι, βοήθησέ με! Έλα, πάμε να φύγουμε από εδώ. Έχω μπλέξει άσχημα.”
Η Megan απορημένη βγαίνει από το κλαμπ και πάει προς το αυτοκίνητο. Η Erin δεν είναι απλά φοβισμένη, παρατηρεί, είναι τρομοκρατημένη. Κοιτά σαν κυνηγημένο ζώο τριγύρω, φοβάται τη σκιά της - τι να έχει συμβεί;
“Megan είμαι βαθειά μέσα στα σκατά... Έχω μπλέξει με κάτι πολύ μεγαλύτερο από ότι μπορώ να χειριστώ, το torpor είναι η μόνη λύση, βοήθησέ με, κρύψε με!”
“Μην είσαι ανόητη, τι είναι αυτά που λες! Ηρέμησε και πες μου τι έχει συμβεί. Μπορείς να με εμπιστευτείς.”
“Θυμάσαι όταν πρωτοβρήκαμε τον Kemil στην εκκλησία; Μας είχε πει πως πρέπει να κάνουμε μια δοκιμασία ώστε να μπούμε στα ενδότερα μυστικά. Ε, εγώ πέρασα αυτό το σκαλί και πήγα μαζί του. Έγινα μυστικό μέλος της συνωμοσίας του, και στην πορεία ανακάλυψα πως ο Κemil δεν ήταν παρά ένα από τα πιόνια στη σκακιέρα.
“Αυτός που κάνει πραγματικά κουμάντο είναι ο Dogon, ο πιό νεοφερμένος μέσα στους εικονοκλάστες. Τρομαχτικό παρουσιαστικό και γλυκά λόγια, μας πούλησε τα ιδανικά της απόλυτης ελευθερίας, της απελευθέρωσης της βρικολακικής φύσης, την εκδίκηση σε όποιον μας είχε ποτέ αδικήσει. Μας μύησε στις τελετές του, στη λατρεία του μίσους, της οργής, της βίας. Και χθες είδα για πρώτη φορά το ποιοί είναι πραγματικά οι στόχοι του...”
“Χθες; Μιλάς για την φάση με τον παλιό Carthian; ” ρωτά η Megan.
“Μα δεν υπάρχει αρχαίος Carthian Megan, είναι όλα ένα παραμύθι! Ένα βολικό ψέμα, ικανό να αναστατώσει την πόλη, κομμάτι ενός μεγαλύτερου σχεδίου που δεν γνωρίζω τους απώτερους στόχους του. Μια φήμη που σπάρθηκε στα κατάλληλα αυτιά και οδήγησε χθες στον φόνο του Norris!
Εγώ δεν έμεινα αμέτοχη σε όλο αυτό το σκηνικό, Megan. Ήξερα πως ο Bruce έχει στενές σχέσεις με την Miriam, ήξερα πως με την κατάλληλη προσέγγιση και τα σωστά λόγια από τον Kemil, ο Bruce θα έτρεχε να της μιλήσει, και αυτή με τη σειρά της στον Norris. Για εβδομάδες σπέρναμε τακτικά ψέματα που ξέραμε πως θα καταλήξουν στα δίχτυα του spymaster, ώσπου χθες έχαψε το δόλωμα.
Ήμουν στο θέατρο. Είδα το φονικό. Ειδα την πραγματική φύση του Dogon και άλλων από αυτό το συνάφι, ένοιωσα τους μαύρους αφέντες τους. Δεν μπορώ να σου περιγράψω τις φρικαλεότητες που είδα, με πιάνει ρίγος και τρόμος μόνο που τα ξαναφέρνω στη μνήμη μου! Είναι η γέννα του Belial, τα παιδιά του Ασμοδαίου, του Μέμνωνα, του Βεελζεβούλ!”
Μόνο το άκουσμα από τα απόκρυφα ονόματα προκαλεί δέος στην Megan - ποιός δεν έχει ακούσει την μαύρη φήμη των βρικολάκων δαιμονολάτρων; Η κουρτίνα πέφτει - πίσω από την ελπίδα του άγνωστου Carthian δεν κρύβεται παρά μια σφηκοφωλιά που ζέχνει μαύρο θάνατο.
“Και τώρα;” ρωτά η Megan, ψάχνοντας λόγια.
“Φρίκαρα! Όταν μπόρεσα να φύγω από το θέατρο, έφυγα όσο πιό μακριά μπορούσα. Σήμερα θα έπρεπε να τους συναντήσω πάλι, αλλά δεν πήγα. Αν και δεν ξέρω αν μπορώ πραγματικά να ξεφύγω, όσο μακριά και αν πάω... Δες αυτό,” λέει και σηκώνει το μανίκι της. Μια ουλή από κάψιμο, ένα στρόγγυλο αποκρυφιστικό σύμβολο.
Η Megan χρησιμοποιεί τα δάχτυλά της και τις νέες γνώσεις της πάνω στη σάρκα για να της αφαιρέσει το δέρμα στο επίμαχο σημείο. Μετά από λίγο, η Erin γιατρεύει την πληγή και το σύμβολο επιστρέφει. “Θα στο αφαιρέσω ξανά, μην το γιατρέψεις, μείνει με την πληγή ανοικτή μέχρι να βρούμε μια πιο μόνιμη λύση. Θα σου ετοιμάσω έναν επίδεσμο. Και πρέπει να μιλήσουμε και στους άλλους.”
“Ναι, φαντάζομαι πως πρέπει. Τους πρόδωσα όλους, Megan! Δεν έχω πια κανέναν σύμμαχο, όποιος μάθει το τι έχω κάνει θα με κυνηγήσει, και με το δίκο του. Τι να κάνω;”
“Τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμη, Erin. Μπορείς να κάνεις πολλά, αρκεί να το θέλεις. Ξεκίνα με το να είσαι ειλικρινής.” Η Megan καλεί την Yulia στην ακρογυαλιά όπου βρίσκονται για να ακούσουν τα δυσάρεστα νέα.
Ώρα για αποφάσεις
Η Erin, έχοντας διηγηθεί την ιστορία της ξανά, είναι συντετριμμένη. Η Yulia βλέπει πάνω της μια ειλικρινή μεταμέλεια, ένα παρορμητικό κορίτσι που έμπλεξε χωρίς να το θέλει και έχει μετανοιώσει. Γνωρίζει καλά αυτή την κατάσταση, έχει βοηθήσει πολλά κορίτσια στο δρόμο που κάνανε μια λάθος επιλογή και γιαυτό τους στέρησαν το μέλλον τους. “Ειλικρινά, τα γάμησες Erin, έκανες μεγάλα λάθη. Αν έχεις τώρα την δυνατότητα να διορθώσεις κάποια από τα λάθη σου, θα το κάνεις; Θέλεις να επανορθώσεις; Γιατί μπορείς να το κάνεις.”
Η Erin κοιτά τη Yulia με ελπίδα και ντροπή. “Θέλω. Πρέπει,” λέει και ένα δάκρυ αίματος κυλά στο μάγουλό της. “Σε ευχαριστώ.”
Μιλώντας με την Megan, αποφασίζουν να την κρύψουν προσωρινά στο σπίτι μιας κοπελιάς που γνωρίζει η Yulia. Πηγαίνουν τάχιστα, η Yulia κανονίζει, και καταλήγουν σε ένα μικρό αλλά ασφαλές δωματειάκι. Καλούν τον Bruce, ο οποίος έρχεται τρέχοντας.
Η Yulia δίνει ραντεβού μαζί του λίγα τετράγωνα πιο μακριά από το κρυσφήγετο. Δεν θέλει να ειδωθεί ο Bruce με την Erin πριν έχει την ευκαιρία να μιλήσει μαζί του. Όταν βρίσκονται, του εξιστορεί αναλυτικά τα καθέκαστα.
Ο Bruce είναι εξαγριωμένος - εμπιστεύτηκε την Erin, της στάθηκε, τη βοήθησε και αυτή τον πρόδωσε, μέσα στον τυφλό της φανατισμό. Πρέπει να τιμωρηθεί, να την δώσουν στην Μίριαμ η οποία θα φρίξει μόλις μάθει τι έχει συμβεί. Η Yulia από την άλλη, επιμένει. “Δεν πρέπει να την παραδώσουμε. Πρέπει να πιστέψουμε πως ένας βρικόλακας μπορεί να αλλάξει, πως ένα λάθος ξεγίνεται, πως η μεταμέλεια ισχύει σε μας όπως και στους ανθρώπους. Έχω βοηθήσει πόσα κορίτσια, έχω δει πως οι άνθρωποι έχουν την δυνατότητα να αλλάξουν τα λάθη τους αν τους δοθεί η ευκαιρία. Πρέπει να μην την εγκαταλείψουμε Bruce, υποσχέσου το μου! Ξέρεις να διαβάζεις τους ανθρώπους, θα την δεις, υπάρχει ελπίδα. ”
Ο Bruce είναι διστακτικός - και να ήθελαν, πώς θα την κρατήσουν ασφαλή; Μόλις μαθευτεί τι έχει συμβεί θα πέσουν οι πάντες σαν κοράκια πάνω της. “Μπορούμε να προσπαθήσουμε, να επιμείνουμε,” λέει η Yulia. “Ο ίδιος ο πρίγκηπας είναι ενάντιος στο φόνο, να παλέψουμε να την κρατήσουμε ζωντανή.” Το σθένος, η επιμονή της Yulia εκπλήσσουν πραγματικά τον Bruce, είναι μια εντελώς ανθρώπινη πλευρά της που δεν είχε γνωρίσει στο παρελθόν. Η αλήθεια είναι πως τα λόγια της Yulia τον συγκινούν. Άλλωστε, τα λάθη είναι ένα απαραίτητο στοιχείο στην διαδικασία της μάθησης για κάθε Dragon, το ίδιο και η αναζήτηση της αέναης αλλαγής - ίσως η Erin να αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία.
[-- to be continued --].
Επαφή Bruce - Miriam, εξαγριώνεται, στέλνει την Justicar για ανάκριση
Επαφή Yulia - Zero και μετά με τον Barowski, ζητά να μην escalate the matter