Τα νέα που έφεραν οι Bikers σχετικά με την παρουσία του Machine στο πάρκο έχουν προβληματίσει ιδιαίτερα τον Zero και το υπόλοιπο coterie. Η κατάσταση είναι πλέον ιδιαίτερα σύνθετη - δεν είναι εύκολο να αντιπαρατεθείς με τους μαφιόζους του Scratch. Τυπικά, η παραχώρηση της περιοχής του South Woodlawn στους South Side Carthians τούς δίνει πλήρη δικαιώματα πάνω στη χρήση της γης - αλλά ποιός θα είναι αυτός που θα προσπαθήσει να τρίψει ένα νομικό δικαίωμα στη μούρη του άρχοντα του υποκόσμου; Οι βρικόλακες μαζεύονται σε σύσκεψη.
Η αρχική προσέγγιση της ομάδας είναι να εξετάσουν όλα τα πιθανά σενάρια του να εναντιωθούν στο Machine ώστε να κρατήσουν την περιοχή υπό την εξουσία τους. Δυστυχώς, όλα αυτά τα σενάρια καταλήγουν σε μια αμφίβολη βίαιη διένεξη με το Machine, κάτι που δεν μπορεί να θεωρηθεί ευχάριστη εξέλιξη. Άλλωστε, τόσο ο Zero όσο και πολύ περισσότερο ο Bruce και η Megan διατηρούν δοσοληψίες με τον Scratch και τη συμμορία του που δεν είναι διατεθειμένοι να χαλάσουν.
Η Yulia φέρνει μια νέα σκέψη στο τραπέζι. “Είναι όλα ένα σχέδιο των Invictus για να μας κάνουν να φαγωθούμε μεταξύ μας. Δίνοντάς μας αυτή την περιοχή, σίγουρα γνώριζαν πως αργά ή γρήγορα θα πέφταμε πάνω στον Scratch και την παρέα του, όλη αυτή η διαμάχη είναι στημένη για να πέσουμε στην παγίδα. Πρέπει να πάμε ανάποδα, να συμμαχήσουμε με τον Scratch, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, να μην πέσουμε ο ένας στο λαιμό του άλλου! Ας προσπαθήσουμε να διευρύνουμε την πίτα και να πλουτίσουμε όλοι μαζί.” Η ιδέα ακούγεται καλή, αν όλα λειτουργήσουν θα μπορούσαν να μεγενθύνουν το δίκτυο διανομής και να βρουν όλοι απασχόληση και μερίδιο στα κέρδη. Πριν από όλα όμως προϋποθέτει και τη σύμφωνη γνώμη των εμπλεκόμενων: άμεσα κλείνονται δυο ραντεβού, με τους Bikers και τον Scratch για τις επόμενες μέρες.
Το σχέδιο αρχίζει να έχει ρωγμές όταν παρουσιάζονται οι Bikers στη συζήτηση. Κανείς τους δεν είχε ποτέ προσωπική εμπειρία από το Machine, αν και όλοι γνωρίζουν την φήμη του. “Αν είναι κάποιος που μπορεί να αψηφήσει με ασυδοσία το Tranquility, αυτός δεν είναι άλλος παρά ο Scratch. Με τέτοιους τύπους, η μόνη λύση είναι να κάνεις το μέρος ασύμφορο”, λένε οι bikers. “Μια ισχυρή συνεχιζόμενη επίθεση, μια συστηματική δολοφονία των αντρών που θα φέρνει το Machine, δεν θα αργήσει να καταστήσει σαφές πως το μέρος είναι πια ασύμφορο. Ο Scratch έχει δεκάδες άλλα τέτοια “πρατήρια” σε όλη την πόλη, δεν θα ρισκάρει τόσα για το Jackson Park!” Από την άλλη, οι Bikers είναι επτά βρικόλακες μαθημένοι στο να δρουν μαζί και γνωρίζουν καλά τον κόσμο του δρόμου, είναι μια υπολογίσιμη δύναμη και δεν είναι διατεθειμένοι να ενδώσουν.
Ο Zero προσπαθεί να πλασάρει την ιδέα μιας μεγάλης σύμπραξης, αλλά οι Bikers τον αντικρούουν άμεσα. “Δεν έχουμε τίποτα να τον πιέσουμε - δεν έχει λόγο να μας κρατήσει στο παιχνίδι. Θεωρεί πως η περιοχή μας του ανήκει, και εφόσον οι νόμοι δεν πιάνουν, θα πιάσει η βία.” Με τα πολλά, ο Zero τους πείθει να τον αφήσουν τουλάχιστον να διαπραγματευτεί πριν αποφασιστούν τυχόν εχθροπραξίες.
Συνάντηση με τον Scratch
Το επόμενο κιόλας βράδι, ένα μαύρο βανάκι με οδηγό τον Bruce παίρνει τον Zero και την Megan και παίρνουν την άσφαλτο με κατεύθυνση το ανατολικό Σικάγο. Πάνω στα μεσάνυχτα καταφθάνουν στον προορισμό τους, το τεράστιο σιδερένιο κήτος του εργοστασίου της Inland Steel. Οδηγούν ως την μικρή πλαϊνή είσοδο, στη σκιά του μεταλλικού ερείπιου, όπου ένα διακριτικό φως είναι αναμένο δίπλα στο κουδούνι. Ο Bruce χτυπάει, και ένας ντάγλαρος βρικόλακας φορτωμένος με ένα βαρύ αυτόματο ανοίγει την πόρτα και τους οδηγεί γνέφοντας στα ενδότερα. Ένα βήμα παραπέρα εμφανίζεται ο Tyler, ο οποίος τους καλωσορίζει. “Πάνω στην ώρα, ο Scratch βρίσκεται εδώ και θέλει να σας δει. Περάστε”, γνέφει προς τα ενδότερα. Παρατηρεί την Megan ανελλειπώς όσο η πομπή μπαίνει μέσα στον κυρίως χώρο του άδειου πρώην εργοστασίου.
Η αίσθηση που βγάζει το κουφάρι του κτιρίου, με τα τρύπια παράθυρα στην οροφή και τις τεράστιες μεταλλικές κολόνες που στηρίζουν πλευρικά όλο το μήκος της αίθουσας δίνουν την αίσθηση καθεδρικού, μέσα στην πλήρη industrial παρακμή. Στο βάθος, ένας κάδος φλέγεται και φωτίζει την ξύλινη καρέκλα στην οποία είναι καθισμένος ο Scratch, μιλώντας σε κάποια άλλη φιγούρα. Όταν οι ήρωες πλησιάζουν, ο συνομιλητής απομακρύνεται και απομένει ο Scratch καθιστός να κρατά το μπαστούνι του, ντυμένος όπως συνήθως με ένα παλιομοδίτικο ακριβό κουστούμι, ελαφρώς σκουληκοφαγωμένο σε μερικά σημεία. Μερικά μέτρα μακριά, ο Tyler κοντοστέκεται και μόνο ο Zero πλησιάζει. O Scratch σηκώνεται και τον χαιρετά.
“Αγαπητέ Zero, χαίρομαι που σε ξαναβλέπω. Πάντα είναι χαρά μου να βλέπω τους καλούς μου φίλους, τόσες καλές δουλειές κάναμε μαζί. Και χαίρομαι διπλά που είσαι σήμερα εδώ γιατί πήραν κάτι φήμες τα αυτιά μου, παρεξηγήσεις σίγουρα, που θέλω να σου μεταφέρω. Εκτός και αν ήδη γνωρίζεις...”
“Για αυτό ήρθα και εγώ να συζητήσω, αγαπητέ Scratch. Όπως ξέρεις, το περασμένο Elysium παραχώρησε στους South Side Carthians το -”
“Το ξέρω, ήμουν εκεί”, διακόπτει ο Scratch, “πάμε στο ζουμί.”
“Χωρίς να γνωρίζουμε την δραστηριότητά σου στην περιοχή, ξεκινήσαμε να στήνουμε μια κατάσταση για να πουλήσουμε meth στο πάρκο -”, προσπαθεί ο Zero, αλλά και πάλι ο Scratch τον διακόπτει.
“Βρε Zero, αν ήθελες και εσύ να πουλήσεις το κομμάτι σου γιατί δεν ήρθες απευθείας σε μένα; Θα είχαν λυθεί απευθείας όλα και δε θα είχες μπλέξει και με κακές παρέες... Τέλοσπαντων, δεν είναι αργά. Φίλοι είμαστε και θα βρούμε μια λύση, ε; Θα μου δίνεις εμένα την παραγωγή σου και εγώ θα αναλάβω τη διανομή, τιμές χοντρικής φυσικά, αλλά σίγουρη δουλειά και εγγυημένη.”
“Υπάρχει ένα θέμα. Στην περιοχή υπάρχουν και οι CBN Gang, οι οποίοι ήταν οι συνέταιροί μου στην όλη φάση - ”
“Φίλε Zero, είμαι ένας, είσαι ένας, γνωριζόμαστε, κάνουμε δουλειές. Αν βάλουμε άλλους εφτά στο παιχνίδι τι μένει τελικά για τον καθένα; Τίποτα. Οι δουλειές γίνονται μεταξύ μας. Εσύ και το Machine. Από εκεί και πέρα, το πώς θα χειριστείς εσύ τους bikers δεν με αφορά, θα το κανονίσεις. Με καταλαβαίνεις ελπίζω”, τελειώνει τη συζήτηση ο Scratch με νόημα και του προτείνει το χέρι του.
Ο Zero σκέφτεται αμήχανος για ένα δευτερόλεπτο, και τελικά ανταποδίδει την χειραψία. Δεν πρόκειται να κάνει τον Scratch εχθρό, αν και η εξέλιξη της συζήτησης διέφερε πολύ από όσα είχε προσχεδιάσει.
Εκείνο το ίδιο δευτερόλεπτο, ο Bruce από λίγο πιο πίσω έχει εστιάσει στο χέρι του Scratch, κοιτώντας με μανία μια χαρακτηριστική λεύκη που έχει το ζαρωμένο χέρι του nosferatu στη βάση από τον παράμεσο. Για μερικά κλάσματα το φως τριγύρω χάνεται, όσο ο Mekhet αφοσιώνεται στην μνήμη του, να θυμηθεί τι του θυμίζει αυτή η απειροστή λεπτομέρεια, και ξαφνικά του σκάει: την ίδια λεύκη είχε δει στο αποτύπωμα της μνήμης που διάβασε πάνω στον κάδο σκουπιδιών στο Embrace του Walder Miner στο Cicero... “Fuck” σκέφτεται, τόσο έντονα που περίπου ακούγεται παραέξω - ευτυχώς κανείς δε μοιάζει να αντιδρά. “Σε τι μπλέξαμε...”
Αλλαγή σχεδίων
Πίσω στο club, το coterie έχει μαζευτεί να πάρει αποφάσεις. Πλέον τα στρατόπεδα είναι ξεκάθαρα. Ο Scratch τους προτείνει μια λύση με πολύ χαμηλότερη κερδοφορία, που τους επιτρέπει όμως να αποφύγουν τη βια. Οι Bikers φαίνεται πως τάσσονται υπέρ μιας αβέβαιης λύσης με πολύ αίμα, καθώς η λύση του Scratch τους πετά πρακτικά έξω από τη διανομή της περιοχής που ανατέθηκε συλλογικά στους Carthians. Η Yulia προτείνει μια προσέγγιση: να “ανοίξουν” συλλογικά μια νέα περιοχή για τους bikers, όπου θα μπορούν να κάνουν τα κουμάντα τους, πίσω στο αχανές south side. Δεν είναι και τόσο δύσκολο να στηθεί μια πιάτσα αν δουλέψουν τόσοι βρικόλακες μεθοδικά, σε λίγους μήνες μπορεί να τρέχει. Επέκταση και συνοχή, πρέπει να αποφευχθεί το αιματοκύλισμα γιατί δεν θα έχει αίσιο τέλος.
Σε ένα διάλλειμα της συζήτησης, ο Bruce κάνει νόημα στην Yulia να βγουν έξω. Πηγαίνουν παράμερα, και ο Bruce της ψιθυρίζει: “πρέπει να σου το πω, ίσως έχουμε μια ατομική βόμβα στα χέρια μας. Το χέρι του Scratch, μια λεύκη στο τέταρτο δάχτυλο κάτω, εντελώς χαρακτηριστική για όποιον έχει τέτοιες εμμονές - αυτό το χέρι το έχω ξαναδεί. Πρόσφατα. Στο Cicero. Σε έναν σκουπιδοντενεκέ. Αν δεν κάνω λάθος, και σε τέτοια πράγματα δεν κάνω συνήθως λάθος, μάλλον γνωρίζουμε τον sire του Walder Miner.” Αφήνει την σιωπή να προσδώσει την απαραίτητη βαρύτητα στα λόγια του. Τα μάτια της Yulia λάμπουν με τις πιθανότητες να τρέχουν σα καταράκτης. Έχουν στα χέρια τους ένα πιθανά απίστευτο χαρτί, έναν δυνητικό άσσο στο μανίκι ή εναλλακτικά το εισιτήριό τους για τον αιώνιο τάφο, ανάλογα με το πώς θα το παίξουν. Το γεγονός πως δεν έχουν απτές αποδείξεις είναι σημαντικό, αλλά μια τέτοια γνώση έχει από μόνη της δυνητικά τρελή αξία: από ωμούς εκβιασμούς ως το κατάλληλο ψιθύρισμα στο σωστό αυτί, μια τέτοια γνώση (εφόσον ισχύει) μπορεί να φέρει απίστευτα οφέλη ή να προκαλέσει εντυπωσιακούς σεισμούς στην ιεραρχία της πόλης. Τα ερωτηματικά είναι βέβαια εξίσου μεγάλα: γιατί ο Scratch να σπάσει το Tranquility? Γιατί τον Miner? Τι διάολο έκανε ο Scratch στο κωλοπροάστειο του Cicero ούτως η άλλως;
Μετά από λίγα λεπτά brainstorming, καταλήγουν πως δεν είναι η στιγμή για βιαστικές αποφάσεις. Η αξία της γνώσης αυτής δεν θα χαθεί, όσο μένει απόλυτα κρυφή. Η κατάλληλη στιγμή δεν θα αργήσει να εμφανιστεί....